Hij en George Bridgetower, de virtuoos uit Afrika...
... zouden voor het eerst de nieuwe Beethoven-sonate spelen.
Ik mocht de repetitie bijwonen.
Daar ontstond het mysterie...
... dat me nog steeds achtervolgt.
Vind je het mooi ?
Ik kan ze niet horen, maar ik weet dat ze er een puinhoop van maken.
Wat vind jij ?
Muziek is iets vreselijks.
Wat is het ?
Ik begrijp het niet.
Wat doet het ?
- Het verheft de ziel. - Onzin.
Als je een marsorkest hoort, marcheer je.
Als je een wals hoort, dans je. Als je 'n mis hoort, ga je ter communie.
Muziek heeft de macht...
... je rechtstreeks te verplaatsen in de geestestoestand van de componist.
De luisteraar heeft geen keus.
Het is net hypnose.
Dus...
Waar dacht ik aan toen ik dit schreef ?
Een man probeert z'n geliefde te bereiken.
Z'n koets gaat kapot in de regen. De wielen zitten vast in de modder.
Ze zal niet lang wachten.
Dit is het geluid van z'n onrust.
Zo is het...
... zegt de muziek.
Niet zoals je gewoonlijk bent.
Niet zoals je gewoonlijk denkt.
Maar zo.
Wie was die vrouw ? Dat heeft hij nooit verteld.
Ik wist dat ik het niet moest vragen.
Door hem zag ik de wereld in een heel ander licht.
Ik gaf m'n ambities op en deed z'n vuile werk.
Ik schreef z'n brieven en streek familieperikelen glad.
Ik werd z'n secretaris.
De heks heeft hem op de markt als souvenir verkocht.
Hij is weg.
Voor altijd.
Misschien wel niet.
Ludwig wist zeker dat hij Caspar een schets van de symfonie had gegeven.
Ze spraken elkaar al 8 jaar nauwelijks.
Dit is meneer Schindler. M'n broer Caspar.
En m'n neefje, de kleine Karl.
Als ik dat had geweten, had ik hem tegengehouden.
Het is fijn om je te zien.
Ik heb de papieren nodig die ik je heb toevertrouwd.
Die heb je teruggekregen.
Je papieren zijn hier niet.
Waar zijn m'n aantekeningen ?
- Geen scènes waar de jongen bij is. - Wat zei die hoer ?
M'n huis uit.
Je hebt m'n muziek weggegooid. Jij en die vuile slet van je.
Je hebt me verraden.
- Maestro, alstublieft. - Hou op.
Hij is ziek.
Ga weg en kom nooit meer terug.
Hij heeft de tering.
Caspar stierf voor het eind van het jaar, maar dat hielp niet.
Ludwig sloeg er een weg door in die tot z'n ondergang zou leiden.
Die man... Hij woont bij haar.
Het bed van m'n broer is nog warm.
En hij stapt er al in.
Luister niet als hij gemene dingen over me zegt. Beloof je dat ?
- Ik beloof het. - Ik kom elke dag op bezoek.
Binnen.
Is dit de jongen ?
Ludwig van Beethoven is benoemd tot voogd van z'n neef Karl...
... vanwege de lage moraal van z'n moeder Johanna.
Het bezoekrecht zal naar goeddunken van de voogd zijn.
Te waterig.
Schrijf op.
Dan moeten we iemand zoeken die kan koken.
Ze heeft toch een varkenskop.
- Heb je muziekles gehad ? - Ja.
Ik heb een cadeau voor je.
Kom.
- Kun je lezen ? - Ja.
Ik zal het voorspelen.
Je wordt musicus.
Ik wil soldaat worden.
- Componist ? - Nee, soldaat.
Ik gaf m'n eerste concert toen ik zo oud was als jij.
Ik was erg slecht.
Je opa dacht dat hij een fortuin aan me zou verdienen.
Net als de vader van Mozart.
Maar ik was koppig.
Ik wilde dat getinkel dat toen in de mode was niet spelen.
De klavieren konden het niet aan.
Met m'n eerste akkoord brak ik vier snaren.
Die jongen is geen Mozart.
Ik was twaalf, maar vader zei dat ik negen was.
Moeder stierf aan de tering.
En ik werd het gezinshoofd.
Jouw vader...
Van hem hield ik het meest.
Net zoals ik van jou houd, Karl.
Z'n ogen straalden van vreugde als hij naar de jongen keek.
Alle liefde in z'n rijke karakter richtte zich op hem.
Er was geen lievere vader.
Je moet hem eens horen spelen.
Hij wordt een virtuoos.
Je verwent hem.
- Je hebt niks geschreven. - Ik heb geen tijd.
Alle bedienden die Schindler stuurt, zijn schurken.
Je bent onmogelijk.
Misschien wel.
Jij en ik.
Kan Karl...
... de zoon die je hebt verloren niet vervangen ?
Ik weet wat het is om een zoon te verliezen.
Ik weet hoe Johanna zich voelt.
- Ze heeft geen recht op hem. - Ze is z'n moeder.
Ze is z'n moeder.
- Wat is dit voor onzin ? - U hebt bedienden omgekocht...
... om de jongen te kunnen zien. Meneer Beethoven staat niet toe...
U hebt het over m'n zoon.
Ik heb hem al een jaar niet gezien en hij leert me te haten.
- Volgens het gerechtelijk bevel... - Ik weet het.
Kunt u me aankijken en zeggen dat 'n moeder haar zoon niet mag zien ?
- Ik zal dit aanvechten. - U zult verliezen.
Hij heeft veel vijanden.
Het vuil was erg genoeg.
Die man is gek.
Hij kan niks horen. Hij schreeuwt de hele tijd.
De huisbazen gooiden hem eruit.
Die jongen is even erg. Z'n oom moedigde hem aan.
Ik hoorde ze bespreken hoe ze me zouden slaan.
Was de jongen schoon ?
Hij kreeg een maand geen schoon ondergoed.
Die man kan niet eens voor zichzelf zorgen.
Ik roep Karl van Beethoven op.
- Goedemiddag, Karl. - Goedemiddag.
- Hoe behandelt je oom je ? - Goed.
- Hij is opvliegend, hé ? - Ja.
- Ben je bang voor hem ? - Nee.
- Heeft hij je ooit gestraft ? - Alleen als ik het verdiende.
Bij wie zou je liever wonen ?
Je oom of je moeder ?
- Wil je bij je oom blijven ? - Ja.
- Harder. - Ja.
Je klinkt onzeker.
Het zou beter zijn als m'n oom iemand bij zich had.
Hij is hardhorend en kan niet met me praten.
Hij is zelfs stokdoof.
Hou je van je moeder ?
- Ja. - Mis je haar ?
Ja.
Wil je dan niet liever bij haar wonen ?
M'n oom heeft me nodig.
Ik zou het liefst willen...
- dat we allemaal bij elkaar woonden.
Deze kant op, heren.
Meneer Beethoven, onze meest talentvolle componist.
Het is me een eer.
Kanselier Metternich.
Meneer Beethoven heeft me gevraagd het woord voor hem te doen.
Zoals u wilt.
Z'n rechtszaak verloopt niet voorspoedig.
Mevrouw Beethoven heeft getuigen omgekocht...
Ik heb uw hulp nodig. M'n neefje Karl...
... wordt vergiftigd door het karakter van die vrouw.
Waarom zou ik jou helpen, Beethoven ?
"Metternich is een ergere tiran dan Napoleon".
Dat is vorige week in Taveerne de Zwaan opgeschreven.
"Metternich zou mijn stront moeten eten".
Enzovoort.
Er zijn veel machten in Oostenrijk die aanzetten tot oproer.
Ik hou van een levendig debat...
... maar we kunnen tegenwoordig niet zoveel...
... hoe zal ik het zeggen, enthousiasme hebben.
Het zou beter zijn als onze kunstenaars voorzichtiger waren.
Hij stelt voor een oratorium te schrijven...
... waarin hij Oostenrijk prijst en uw diplomatie...
... die voor vrede in Europa heeft gezorgd.
Deze rechtbank...
... heeft besloten...
... dat Johanna van Beethoven...
... zal worden uitgesloten...
Deze rechtbank is corrupt.
Nu de jongen geheel aan Ludwig was overgeleverd...
... begon het dove genie aan z'n meest tragische inspanning.
Het tot virtuoos omvormen van z'n pupil.
Dat was 5 jaar lang z'n doel en in die 5 jaar schreef Ludwig niets.
Geen oratorium voor Metternich, geen mis voor Londen...
... niet de symfonie waar hij het altijd over had. Niets.
In Wenen dacht men dat het met hem was afgelopen.
Rossini en de Italiaanse opera waren een rage.
Beethoven werd niet meer gespeeld.
Karl.
Het is laat.
Het spijt me, meneer.
Walgelijk.
Ze weet toch dat ik het aan m'n darmen heb.
Je wilt me vergiftigen.
Ze lijkt misschien mollig en knap...
... maar ze is een slet.
Ze roddelt in de hele stad over me.
Je eten is walgelijk. Je bent ontslagen.
Oude smeerlap.
Schrijf op.
Waar ga je heen ?
- Waar ga je heen ? - Bij jou uit de buurt.
Ga dan maar.
Je bent net zo slecht als je moeder.
Laat me maar zonder eten achter.
Karl ?
Heb je Karl gezien ?
Je bent waardeloos.
Waardeloos.
Ik ga de dokter halen.
Nee.
Morgen.
Speel wat voor me.
Nu niet.
Daar word ik rustig van.
Speel wat.
Dit heb ik laatst gevonden.
"Ludwig van Beethoven kondigt het debuutconcert aan...
... van z'n door hem opgeleide neef en pupil Karl van Beethoven".
Dat is geweldig.
Dat zal hem opvrolijken. Je zult wel blij zijn.
- Heb je me horen spelen, Anton ? - Nee, maar...
Je moet me helpen. Ik ben wanhopig.
Eindeloze uren achter de piano.
En waarvoor ?
Hij kan me niet horen hameren.
Hij werkt niet.
Hij krabbelt alleen wat onbegrijpelijke dingen.
En dan brult hij een dom, kinderlijk wijsje.
Dat zou het motief van een symfonie zijn.
Ik vind het absurd.
- Dat kan niet. - Toch wel.
Volgens mij wordt hij gek.
Dus ik moet m'n plannen opgeven.
Ik oefen een ondraaglijke druk op Karl uit.
Hij heeft een...
... middelmatig talent.
Er zijn altijd idioten zoals Schindler...
... met afgezaagde meningen en afgezaagde ideeën.
Schindler heeft gelijk.
Anton Schindler...
... slecht violist, weet meer over muziek dan Ludwig van Beethoven ?
Dit is te erg.
Je martelt die jongen.
Schindler.
Ik vond je altijd al een zeurkous en een ezel.
Maar je kwam me van pas. Nu niet meer. Wegwezen.
Wegwezen.
Word wakker, smeerlap. Schindler.
Word wakker.
Karl is verdwenen. Het is jouw schuld.
Mijn Karl heeft zich door z'n hoofd geschoten. Hij is hier gebracht.
Ik vrees het ergste.
Oom. Ik verwachtte je al.
Ik wil je nooit meer zien.
Karl kon niet met vuurwapens omgaan.
De kogel ging niet door z'n schedel en hij stierf niet.
Maar er ging in Wenen een legende over Ludwigs wreedheid.
Over hoe hij Karl tot z'n wanhoopsdaad dreef.
Zij die hem nooit hadden gemogen...
... schreeuwden dat nu van de daken.
Er is een brief.
Ik moet deze dame vinden.
Hij heeft z'n hele bezit aan haar nagelaten.
Hij is niet aan mij gericht.
Aan wie dan ?
Zij kwam tussen ons.
Ik hield met heel m'n hart van hem, maar dat was niet wederzijds.
Hij kon haar niet vergeten.
Wie is ze ?
Ik heb hem teleurgesteld. Wij allemaal.
Hij gaf ons zo veel en we konden z'n leven niet draaglijk maken.
Z'n laatste wens moet worden vervuld. Zeg het me.
Zeg me haar naam.
Het antwoord stond voor je neus.
Terwijl ik nog in bed lig, denk ik aan jou, onsterfelijke geliefde.
- Wat ga je doen ? - Gelukkige en droevige gedachten.
Ik wacht af of het Lot ons zal horen.
Ik weet het niet.
Ik kan alleen geheel met je samenleven of helemaal niet.
Ja, zo moet het zijn.
Ga naar haar toe.
Zo moet het zijn.
Kan ik u onder vier ogen spreken ?
Ik heb niets te verbergen.
Ik smeek het u.
U ziet dat ik het erg druk heb.
Mevrouw Beethoven.
- Mag ik uw handschrift bekijken ? - Waarom ?
Alstublieft.
Doe me dat plezier.
Is dit uw handschrift ?
Wat is dat ?
Een bladzij uit het register van een hotel in Karlsbad.
- Ik wil dat u gaat. - Getekend door u.
Hebt u Ludwig ooit in Karlsbad ontmoet ?
U moet toch weten hoe ik door hem heb geleden.
Dit is een beledigende en brutale vraag. Wat suggereert u ?
Zonder waarheid kan er geen vrede zijn.
Voor u misschien.
Maar ik heb vrede gesloten met Ludwig.
Ik vergaf hem vanwege de "Ode aan de Vreugde".
Er werd geroddeld toen de 9de symfonie werd aangekondigd.
Ludwig had ruzie met de zangers en met het theater.
Ook al haatte ik hem al zo lang...
... ook al had hij me willen vernietigen, ik ging toch.
Ik moest wel.
Ik wist dat het de laatste keer zou worden.
Ik zag hem niet en dacht dat hij was vertrokken na een belediging.
Toen zag ik hem. Iedereen zag hem.
Hij had ons z'n grootste geheimen toevertrouwd.
De cirkel was doorbroken.
Ik kon de man die zulke muziek schreef niet haten.
Ik zag hem nog een keer in de Schwarzspanier Strasse.
Daar is hij overleden.
Z'n buik is zo gezwollen...
... dat de arts het vocht via een snee moest laten weglopen.
De incisie is ontstoken geraakt.
Hij is zwak en ik ben bang dat de doodsstrijd is begonnen.
Ik wil hem het heilig oliesel laten toedienen nu hij nog bij is.
Toen ik een priester wilde laten komen, noemde hij me een ezel.
Toen vroeg hij naar jou. Ik weet niet waarom.
- Slaapt hij ? - Ik geloof het niet.
Hij is aan het componeren.
Hierbij draag ik alle aanspraken op het voogdijschap...
... over m'n pupil Karl van Beethoven, over aan z'n moeder.
Moet het zo zijn ?
Het moet zo zijn.
De komedie is voorbij.
Ja.
Ooit hield ik van hem.
Hij keerde me de rug toe.
Hij liet me zitten. Ik hoorde niets meer van hem.
Het was dom van me.
Ik betekende niets voor hem.
- Maar de brief ? - Welke brief ?
Mevrouw Beethoven, ik geloof dat deze brief voor u is.
M'n engel, m'n alles.
M'n tweelingziel.
Slechts een paar woorden, met potlood nog wel. Het jouwe.
Ik weet morgen pas zeker waar ik logeer.
Wat een waardeloze tijdverspilling.
Waarom al dit verdriet ?
Als we bij elkaar waren, zouden we deze pijn niet meer voelen.
Waar ik ook ben, jij bent bij me.
We zullen gauw samenleven. Wat een leven zullen we hebben.
- We moeten praten. - Niet hier.
Nee.
- Straks komt Caspar. - Ik moet met je praten.
Praat ik te hard ?
Kom naar Karlsbad.
Dit is het adres.
Ik kan niet meer rondsluipen als een stoute schooljongen.
Ik draag je kind.
Ga nu.
De reis was vreselijk.
Ik kwam hier pas om vier uur 's morgens aan.
Ze zeiden dat ik vanwege het bos niet 's nachts moest reizen...
... maar toen wilde ik juist op pad.
De koets ging op een vreselijke weg stuk. Zomaar.
Dus nu zit ik hier vast.
Maar ik heb een andere koets en we zullen elkaar snel zien.
Vandaag, hoop ik.
Ik moet je zien.
Hoeveel je ook van me houdt, ik hou meer van jou.
Verstop je nooit voor me.
Meneer van Beethoven.
Wacht.
Terwijl ik nog in bed lig, denk ik aan jou...
... onsterfelijke geliefde.
Gelukkige en droevige gedachten.
Ik wacht af of het Lot ons zal horen.
Ik kan alleen geheel met je samenleven of helemaal niet.
Ja, zo moet het zijn.
Nu moet ik gaan slapen. Wees gerust, geliefde.
Vandaag, gisteren. Wat heb ik huilend naar je verlangd.
Jij.
Je bent m'n leven.
M'n alles.
Vaarwel. Blijf van me houden.
Voor altijd de jouwe, de mijne, voor altijd.